Júní

 

Það er komið eldgos í Chile! Rio Cuarto og allur mið- og suðurpartur Argentínu er í ösku. Eldgosaeyjan Ísland er lengur ekkert sem ég get sagt frá sem eitthvað sérstakt. Bekkjarfélagar mínir gráta sárt vegna yfirvofandi hættu á 11 daga djamm&skíðaferð þeirra til Bariloche í júlí en við mamí, Flor og Mili ætlum að flýja norður í eyðimörkina. Málið er að mamí á systur sem er nunna og býr í Salta-héraðinu, í litlum fjallabæ sem heitir Cafayate og fjölskyldan mín hefur ekki ferðast í sex ár og þá fóru þær þangað. Mamí og “pabbinn” voru að skilja á dögunum og við fluttum um hús, mamí þarfnast þess mikið að vera með systur sinni og hún hefur gert svo mikið fyrir mig svo að ég og íslensku foreldrar mínir ákváðum að bjóða þeim þremur með mér að fara þangað. Einnig er þetta staðurinn sem mig dreymir mest um að sjá í þessu landi. Fyrst verðum ég og Flor alla helgina í Salta höfuðborginni sem er indiánaflóamarkaðs inkamúmímu folkkloretónlistar borg og förum svo til Cafayate þar sem mamí og mili verða fyrir. Verðum þar í nokkra daga og búum í klaustri, ég þarf víst að ljúga að ég sé kaþólsk og taka þátt í bænastundum þrisvar á dag, það verður bara gaman. Við ætlum að tjilla, kaupa hluti og svo þar í kring eru mestu náttúrugersemarnar, litafjöll og hallarkletta og “Garganta del Diablo” (Háls djöfulsins) sem ég veit ekki alveg hvað er en á víst að vera mjög smart. Ég og Flor plönum að leigja okkur hjól og hjóla 70 km á einum degi til að skoða þetta almennilega, í fjöllunum, áhugavert. Ég verð að passa mig í gjafaverslum fyrir ykkur kæru Íslendingar. Í Salta er allt krökkt af ódýrum fallegum indiánamunum og m.a. 2 km markaður af merkjavörum frá Bandaríkjunum, vinkona mín sagðist hafa keypt Adidaspeysu á sirka 500 kall. Mamí og Mili fara aftur heim til Rio Cuarto en ég ætla að taka Flor með mér og fara í rútuferð til Jujuy sem er borg lengra í norðri og svo vonandi lengra norður milli bæja og indiánarústa og lenda í ævintýrum. Rútuferðir, gisting og matur er víst næstum ókeypis en Ef við komumst lengst þangað sem ég vil komast við landamæri Bólivíu þá förum við upp fjöll í gamalli rútu á mjög bröttum fjallavegi og beint inn í alvöru frumbyggjaþorp sem heitir Iruya, 4000 m yfir sjávarmáli. Þá mun ég fá að kynnast af alvöru Suður-Ameríku og Argentínu, fátækt og menningu sem gæti ekki verið ólíkara Íslandi. Við förum á föstudaginn og komumst (vonandi) tilbaka fyrir afmælið mitt 26.júní þar sem við skiptinemarnir ætlum að halda afmæli/kveðjuveislu á besta bar bæjarins -Mil Demonios – og bjóða hundruði manns og djamma þar til sólin rís.

Það sem ég gerði síðustu helgi var örugglega mesta líkamlega erfiði sem ég hef gert. Við fjórar fluttum út frá pabbanum í æðislegt lítið hús ennþá meira alveg í miðbænum, en það er 6 blokkir (hver blokk er um 50 m)frá aðaltorginu. Áður bjó ég hinum megin í miðbænum í búðar&kaffihúsahlutanum, en nú bý ég í miðju stúdentahverfisins og barahverfinu. Uppahalds barinn minn er bara þrjú hús í burtu, hann heitir La Copla og er langbesti tangóbar borgarinnar. Á miðvikudagskvöldum og um helgar er hægt að fara og njóta antíkhúsnæðisins, ódýrs mat og mjöög ódýrs áfengis og horfa á tangódansarana og sérlega góðan bandóneon leikara og ef við erum nógu vel í því þá hendumst við kannski líka á dansgólfið. Markmiðið mitt að verða pro-tangódansari gekk ekki alveg upp, en ég kann þó grunninn sem ég lærði í menntaskólanum mínum en þar er vikuleg tangókennsla. Aðalverslunargatan er þrjár blokkir í burtu og m.a. besta kaffihúsið, risavídjóleigan mín og á hverru horni blokkarinnar minnar er kiosco (sjoppa). Eins og áður hefur verið sagt selja allar stærri sjoppurnar allar tegundir af áfengi sem hægt er að ímynda sér, verðdæmi er að 1 lítra vodkaflöskur kosta 400 kr, og allar aðrar nauðsynjar.

Allavega, eins og við erum bara konur í fjölskyldunni minni og pabbinn hafði litlan áhuga á því að hjálpa okkur að flytja, þá fengum við bara einn tengdason mamí til að vera á bíl og fluttum heilt hús á tvemur dögum. Ég flutti síðast þegar ég var þriggja ára og það kom mér á óvart að það er eiginlega frekar mikið mál að flytja. Áður þurfti auðvitað að pakka öllu og allt í allt var ég að vinna brjáluð í 56 klukkustundir með samanlagt 5 tíma svefn. Og daginn áður hafði ég tekið 7 tíma alþjóðlegt spænskupróf upp á að hafa réttindi að ég sé spænskumælandi (gekk mjög vel). Jæja, og þar sem ég er hæst og sterkust af konunum þá bar ég ískápinn, skápana og allt mögulegt inn í hús og plús það að fylla heila geymslu af þungum kössum upp stigana á þakinu. Ég veit, ég á rosalega bágt haha, en ég lofa að ég kvartaði núll og er þess vegna að fá útrás hérna. En þetta var alveg þess virði því að húsið er yndislegt, ég og Flor erum núna einar í herbegi og mamí sefur með Mili og ég er með heitt vatn!!!! sturtan er án djóks betri en sturtan heima í Lækjarhjallanum. Þakið er yndislegt með útsýni yfir miðbæinn.

28 ára hjónabandssaga mamí og pabbans er ekki til að segja frá á internetinu, en núna er hún loksins búin að losna við hann og okkur líður svo vel hérna saman stelpurnar. Við erum eins og stúdínur og við Flor algjörlega frjálsar til að gera allt sem okkur sýnist. Mili hinsvegar sem er bara 9 ára, þetta var henni ekki auðvelt, eins og fyrir mamí og alla, og helgin innihélt líka grátur og drama. En eins og er sagt á argentínsku; “ya'sta!” (ya está=búið,lokið,þetta er komið!) og allir eru sammála um að nú er framtíðin bjartari fyrir alla.

Annars hef ég í dag og í gær fengið heimsóknir í nýja húsið frá öllum vinum okkar Flor og farið þrisvar á kaffihúsið mitt og Lisanne með henni og notið þess að borða hluti sem við getum ekki fengið í Evrópu og fitnað. Samt í bæði skiptið fórum við eftir spinning tímann okkar sem er þjáningarhjólatími en bros sæta mjög svo vel byggða einkaþjálfarans okkar, Carlos, bætir allt upp. Í dag tók hann okkur svo í sérstakar teygjuæfingar milli tveggja og upplifðum við þær ansi mikið svoldið náið stundum, en ætli þetta sé ekki bara menningarnorm, segjum það.

Í leiklistinni í menntaskólanum þá fluttum við um daginn söguna af Öskjunni hennar Pandóra, en fluttum það í veruleikann. Ég lét Pandóru, því engin önnur var til í það og vegna þess að það var talað um að hún væri allt öðruvísi en allar konur, og auðvitað fallegasta kona í heimi hehe.. Í hlutverk Epimeteo, ásthugans míns, var hann Matias bekkjarfélagi minn og við vorum sjúklega góð saman, nokk dramatísk en allavega sagði kennarinn að við hefðum verið mjög sannfærandi haha. Í listfélaginu héldum við svo reggaetónleika um daginn með einni þekktri hljómsveit frá borginni minni og svo nokkrum óþekktum bara krökkum úr menntaskólum. Besta hljómsveitin var með söngkonu, 18 ára, frá Suður-Afríku. Fjölskyldan hennar flúði hingað í skilnaði svartra&hvítra fyrir eitthvað þrjátíu árum.

Þarsíðustu helgi átti ég tvö mjög svo rugluð djömm. Sophia, Lisanne&Taylor komu heim til mín með 3 lítra af vodka og 5 lítra af appelsínudjús og við áttum þar góðar stundir til klukkan hálf fjögur sem er svona tíminn sem skemmtistaðir Argentínu byrja að vera girnilegir. Þá fórum við á stað 4 blokkir frá húsinu mínu sem heitir Piaf (já, eftir Edit Piaf) og það fyrsta sem Taylor gerði var að segja einum hommavini sínum nöfnin okkar og uppruna og allt í einu vissi ALLUR staðurinn nafnið okkar og land og við vorum án djóks frægar næstu klukkustundirnar. Sophia&Taylor tóku heilan her af mönnum á sig en ég og Lisanne erum aðeins rólegri og vorum því meira svona í baráttu við ásóknir.. Endirinn á kvöldinu fyrir þær fyrrnefndu er ekki fyrir internetið en Taylor greyjið sem lítur út fyrir að vera langsaklaus af öllum okkur og er uppahald AFS er með réttnefni hægt að kalla “chica mala” eftir margar skemmtilegar reynslur fyrir seinnitíma frásagnir.

Næsta kvöld var afmæli Karims vinar míns og var fyrst asado og partý hjá honum. Ég náði að kynnast fjölskyldu hans frá Líbanon enn betur og reykja smá... Eftir þetta keyrðu bekkjarfélagar okkur allar (strákarnir hérna fá sér bara bílpróf þegar þeir eru átján ára, ekki stelpur) í annað partý sem var hjá genginu úr ríkasta menntaskóla RC og var þetta í penthouse og á þakinu var heitipottur. Og svo enduðum við í partýi hjá rugbyliði borgarinnar um klukkan 5 um morguninn, minnið hefur aðeins blekkt mig en ég sá eftirá myndir af mér og vinkonum mínum, ég haldin uppi af mörgum rugbyhöndum og hent upp í loftið og gripið.. (ég man ekki hvernig maður skrifar þetta allt á góðri íslensku, sorry memmig)

Nú er ég stödd í herbeginu mínu, það er miðnætti og Flor er hérna með vinkonu okkar Juli sem er klædd í hvítan lang-náttkjól af mamí (draugur) og við erum með tíbíska getum-ekki-sofið-erum-hyper-stemmingu og hlæjum af öllu sem hver og ein lætur út úr sér. Það liðu núna svona 20 mín og þær eru báðar í símanum hvíslandi við kærastana... súper. Ætla að horfa á frönsku myndina sem Emi vinkona mín lánaði mér, hún heitir Mon Angel. Ætlum að skrópa í skólann á morgun, ekki eins og skólanum sé ekki sama hvort ég skrópi eða ekki. Stopp á þetta rugl, ætla að láta þetta á bloggið á morgun þegar ég hef internet, án þess að lesa það yfir, vonandi man ég ekki eftir að hafa bulla svona mikið. Góða nótt.

Ætla að henda inn fullt af myndum!

Tora crazypants..

Í almenningsgarðinum með mate

bekkurinn í heild sinni.. hvar er útlendingurinn?

með Lisanne&Sophiu

ég, Audrey og Lisanne fórum á nýja þakið mitt

í flutningunum, standandi upp á skáp.. við skáp

og ég tók mynd af flor

juli eldri systir mín og morena dóttir hennar

Iruya - þorpið sem okkur langar að fara til

Bless! Ást!